Koprowski Jan Jerzy - Śmierć w samolocie (EH) | Recenzje

Recenzje - Szperacz

Koprowski Jan Jerzy - Śmierć w samolocie (EH) •PDF• •Drukuj•
•Ocena użytkowników•: / 1
•Słaby••Świetny• 
  • Autor: Koprowski Jan Jerzy
  • Tytuł: Śmierć w samolocie
  • Wydawnictwo: Iskry
  • Seria: Ewa wzywa 07
  • Zeszyt nr 112
  • Rok wydania: 1979
  • Recenzent: Ewa Helleńska

LINK Recenzja Wiesława Kota


STRZEŻ  SIĘ  FAŁSZYWEJ  GOŹDZIKOWEJ  CZYLI  JAK  UNIKNĄĆ  ŚMIERCI  W  SAMOLOCIE


Zygmunt Zeydler – Zborowski napisał  kiedyś kryminał „Alicja numer 3”, w którym jedna z bohaterek została otruta na pokładzie samolotu PLL Lot. Jeśli dobrze pamiętam, dziewczynie dosypano trucizny do kawy, którą piła.  Podobne zdarzenie ma miejsce w kryminale „Śmierć w samolocie” Jana Jerzego Koprowskiego.

Czarterowy samolot naszego Lotu leciał właśnie z Warny do Warszawy, a na pokładzie znajdowała się liczna grupa polskich turystów wracających z wczasów nad Morzem Czarnym.  Była jeszcze noc, a pasażerowie przeważnie spali, znużeni nocną porą i zmęczeni dość huczną kolacją pożegnalną, która zakończyła się krótko przed startem samolotu.  W końcu trzeba było się obudzić, gdyż stewardessa powiadomiła o rychłym lądowaniu na Okęciu i poprosiła o zapięcie pasów. I wtedy okazało się, że jedna z pasażerek, Krystyna Nowicka, nie żyje.  

Wynik sekcji zwłok okazał się zadziwiający.  Denatka została otruta substancją otrzymywaną z pewnej rzadko spotykanej i mało znanej afrykańskiej rośliny, nazywanej rośliną spokoju.   W Afryce truciznę tę nazywa się „szczęśliwą śmiercią” (cóż za piękna nazwa).  Owa zabójcza substancja działa powoli, nie ma żadnego smaku i zapachu, człowiek po jej zażyciu nie czuje żadnych dolegliwości, nie cierpi, po prostu zapada w wieczny sen.  Podobno afrykańscy lekarze używają niewielkich dawek tej substancji jako domieszek do środków nasennych i przeciwbólowych, wymaga to jednak niezwykłej ostrożności.  W Europie owa trująca substancja jest raczej niedostępna i znają ją jedynie specjaliści toksykolodzy.  Kto i dlaczego podsunął tę piekielną truciznę pięknej dziewczynie?  Musiało się to stać jeszcze w Bułgarii, bo w samolocie Krystyna wypiła jedynie szklankę wody.  

Milicja przesłuchuje masę ludzi – uczestników i pilotkę wycieczki, rodziców, współpracowników i znajomych dziewczyny.  Okazuje się, że podejrzanych jest co niemiara, motywów zbrodni też jest sporo, co chwilę wychodzą na jaw kolejne fakty świadczące o tym, że zmarła nie była bynajmniej aniołem.  Jak zwykle nie zamierzam ujawniać zakończenia tego pasjonującego  dzieła – powiem tylko, że trucizna znalazła się jednak w szklance wody, którą piękna Krystyna wypiła na pokładzie samolotu.  

Nasza telewizja nadaje od czasu do czasu reklamy pewnego środka przeciwbólowego zalecanego przez tajemniczą panią Goździkową.  Tajemniczą – gdyż nikt z telewidzów nie widział nigdy oblicza tej damy.  W jednej z reklam  pilot samolotu narzeka na ból głowy, a stewardessa wręcza mu ów cudowny specyfik z promiennym uśmiechem.  Pomijam już pytanie, kto wpuścił do samolotu pilota z migreną i pozwolił mu usiąść za sterami. Cudowny lek pani G. jest mi obojętny, gdyż ból głowy jest dla mnie pojęciem czysto abstrakcyjnym i środków przeciwbólowych nie zażywam. Chodzi mi jednak o ludzi, którym lek ten może pomóc i dlatego bardzo proszę o jak najszybsze ujawnienie oblicza pani Goździkowej.  A nuż jakaś fałszywa Goździkowa znajdzie się na pokładzie samolotu i podsunie komuś z pasażerów lub załogi środek przeciwbólowy nafaszerowany trucizną.  A już najlepiej nic nie jeść i nie pić w samolocie. Czy to bowiem wiadomo, kto i co nam wrzuci do kawy?

A tak nawiasem mówiąc, ciekawa jestem, czy to afrykańskie świństwo istnieje naprawdę, czy jest to wytwór fantazji autora.  Podejrzewam raczej to drugie.

 

© 2001-2011 Klubowicze - Klub MOrd. Polskie kryminały milicyjne. Klub Kryminalny. Powieść milicyjna, kryminalna i szpiegowska. Kryminał PRL. Morderstwo w PRL.