Jonathan Trench - Czeka na mnie Tina | Recenzje

Recenzje - Szperacz

Jonathan Trench - Czeka na mnie Tina •PDF• •Drukuj•
•Ocena użytkowników•: / 8
•Słaby••Świetny• 

 

  • Autor: Jonathan Trench
  • Tytuł: Czeka na mnie Tina
  • Wydawnictwo: KAW Łódź
  • Seria: Czerwona Okładka
  • Rok wydania: 1982
  • Nakład: bn.
  • Recenzent: Iwona Mejza
  • Recenzja: 189/2010



Przeczytałam książkę szybko ,cóż tylko sto dziewięćdziesiąt stron , nie wychodząc z nastroju smutku  i gorzkawych refleksji. Jedynym światełkiem w tunelu była tytułowa Tina , maleńka jamniczka , budząca ciepłe uczucia  i zmuszająca głównego bohatera samego doktora Jonathana Trencha do  skupienia się na błahych  , ale jakże ważnych dla małego pieska sprawach :  jedzenie , miska wody , zabawki  a przede wszystkim kącik do spania , czyli zaspokojenie podstawowych potrzeb  suni. A wszystko miało być tak pięknie…
Anglia , Edynburg , grono znających się od lat ludzi , członków klubu strzeleckiego . Grono nie byle jakie  tylko powiedziałabym znamienite , wybitny lekarz,  znany adwokat , sławny aktor i nie mniej sławny architekt , do tego jeden podróżnik i modelka  oraz matka z dzieckiem . Taka właśnie grupa wsiadła na jacht Caroline należący do Patricka Sendersa i wyruszyła w piątek przed weekendem na poszukiwanie odpoczynku na wyspie nazwanej nomen omen Happy Island . Wyspa jak wyspa podobno miała być bezludna , odpoczynek też raczej w granicach standardu trochę  więcej picia, jakieś przekomarzania , jakieś szamotaniny jak to po nadmiernej ilości alkoholu.
Niby spokój ale wieje grozą a napięcie jest  stopniowane  przez autora nader umiejętnie, nawet ja zaczynam się czuć trochę  nieswojo  i wolałabym , żeby cała grupa spakowała manatki i już wróciła z tej szczęśliwej wyspy . Książka przykuwa więc czytam dalej . Jak było do przewidzenia zdarza się nieszczęście ostateczne , potem następne i następne, mam skojarzenia z „Dziesięcioma murzynkami„ Agathy Christie, ale tutaj ubywa ich już grupowo nie pojedynczo, czyżby  na wyspie grasował jakiś bliżej nam nie znany złoczyńca?
Książka jest w sumie smutna także dlatego , że ginie rodzina doktora Trencha , żona Elizabeth i córka Mary , bezzasadnie , bezsensownie ale jednak gdzieś tam jest logika ,mordercy, bezwzględnego , okrutnego człowieka , który nie cofnie się przed niczym byle osłonić własną skórę .
Śledztwo pokazuje nam różne tropy, poprzez wrogów  , których ponoć każdy ma , cofając się do tyłu i analizując wypadek żony doktora, wypadek , który spowodował amnezję , aż po przypadek  i sugestie , że grupa zaszkodziła komuś na przykład w przemycie , bo żeby było mało to pojawia się także wątek przemytu narkotyków, mafii i tym podobnych do wyboru , do koloru jak kto chce. Co jest prawdą a co fałszem? Wyjaśnienie   wszystkich wątpliwości i znalezienie mordercy należy do zadań  młodego mężczyzny w dżinsach i kolorowej koszuli  Jamesa Tylera. Energiczny, sprawdzający nawet najbardziej nieprawdopodobne hipotezy w końcu  aresztuje mordercę  , człowieka po którym nie spodziewaliśmy się takiego okrucieństwa a przede wszystkim takiej desperacji bo przecież nie miał powodu…?.
To  ciekawy kryminał z mniej lub bardziej nieprawdopodobnymi zbiegami okoliczności , które w nim nie rażą i nie przeszkadzają, w końcu także jak w życiu wszystko zdarzyć się może.
Pozostawił we mnie  pytanie na które wolałabym nie znać odpowiedzi : czy wszyscy ci , których znamy , lubimy  , szanujemy  ,  czy są prawdziwi? Czy to tylko pozory zachowań  na użytek  otaczających ich ludzi? Ile razy zdarza się mówić po jakiejś tragedii : on  był takim miłym człowiekiem , ukłonił się , spacerował z psem , spokojny. A potem tragedia. Nikt się nie spodziewał …
Autorami książki  ukrywającymi się pod pseudonimem Jonathan Trench są :  Jan Kraśko i Elżbieta Zawadowska–Kittel. Oboje znawcy literatury angielskiej, tłumacze, szersze wiadomości oczywiście w Mordopedii i tam odsyłam .

 

 

© 2001-2011 Klubowicze - Klub MOrd. Polskie kryminały milicyjne. Klub Kryminalny. Powieść milicyjna, kryminalna i szpiegowska. Kryminał PRL. Morderstwo w PRL.