Edigey Jerzy - Gang i dziewczyna | Recenzje

Recenzje - Szperacz

Edigey Jerzy - Gang i dziewczyna •PDF• •Drukuj•
•Ocena użytkowników•: / 6
•Słaby••Świetny• 
  • Autor: Edigey Jerzy
  • Tytuł: Gang i dziewczyna
  • Wydawnictwo: Iskry
  • Seria: Ewa wzywa 07
  • Zeszyt nr 55
  • Rok wydania: 1973
  • Nakład: 100275
  • Recenzent: Norbert Jeziolowicz
  • Recenzja: 37/2010


Sprawa, która rozwiązała się sama

"Gang i dziewczyna" to powieść, która co prawda ukazała się w 1973 roku, jednak jej akcja jest umiejscowiona w roku 1970.  Jerzy Edigey  niekiedy korzystał z pewnych zabiegów czysto formalnych, które  wykraczały daleko poza sztywne ramy powieści milicyjnej i tak zrobił właśnie w tym przypadku. Moim zdaniem, nie zawsze wychodziło to na zdrowie samym jego utworom -- i tak jest właśnie w tym przypadku.

Tym razem autor połączył w jednej w sumie dość krótkiej nowelce trzy gatunki literackie: powieść milicyjną, romans wybitnie obyczajowy oraz reportaż dziennikarski.  Zabieg ten spowodował między innymi, że postać głównego milicjanta jest jeszcze bardziej "papierowa" i pozbawiona wszelkich cech ludzkich niż ma to zazwyczaj miejsce w powieściach milicyjnych.

Aby poprowadzić prawdziwe śledztwo przeciw dobrze zorganizowanemu gangowi major Krzyżanowski musi przyjechać z Wrocławia  do Gdańska. Chodzi o powtarzające się kradzieże jasnych samochodów marki warszawa, które należą do  państwowych lub spółdzielczych właścicieli, co normalnie nie jest może sprawą kalibru wymagającego aktywności  kogoś w stopniu majora. Problem polega na tym, że te samochody giną bez śladu, chociaż  w tamtym czasie wykrywalność tego rodzaju przestępstw według  Edigeya wynosiła 95% (!). Tak więc, przypuszcza się, że sprawca tych przestępstw jest gang działający na terenie całego kraju (czyli używając dzisiejszej terminologii" zorganizowana przestępczość).

Milicja pokazuje się tutaj  jako niezwykle operatywny organ władzy -- major Krzyżanowski zbiera informacje z terenu całego kraju o zajściach, w których brały udział warszawy jasnego koloru i dzięki temu wpada na  kluczowy trop. Pewna niepozorna  pielęgniarka zostaje  potrącona przez taki samochód,  a major wpada na genialny pomysł, aby opisała mu ona leżąc w szpitalu w formie pamiętnika kilka  tygodni życia poprzedzających wypadek. Ten opis zajmuje mniej więcej połowę zeszytu i po jego lekturze zarówno czytelnicy, jak i major mają już właściwie rozwiązaną zagadkę. Reszta to rutynowe działania.

Aby dopełnić romansowego wątku major Krzyżanowski nie tylko unieszkodliwia przestępców, ale także zadba o to, aby nieszczęśliwie zakochana pielęgniarka znalazła właściwego mężczyznę.

W epilogu natomiast narrator przekazuje informację na temat autentycznego gangu o podobnym modus operandi  rozbitego przez MO na początku 1970 roku, a więc cała powieść ma zapewne także walor dokumentalno-reporterski.

W tym zeszycie pojawia się także kilka  interesujących szczególików peerelowskiego kolorytu, i tak np. dowiadujemy się, że za kradzież państwowego auto przewidywana w kodeksie kara jest wyższa niż miałoby to miejsce  w przypadku prywatnej własności.  Nie poznajemy co  prawda aż takich szczegółów, jak cena  butelki wódki w restauracji, ale za to dowiadujemy się, że razem z sowitym napiwkiem rachunek wynosił trzy tysiące złotych za kilka osób.
Z kolei  najłatwiej dokonać kradzieży dowodu osobistego w Opolu, ponieważ to miasto wojewódzkie  ma zaledwie dwa niezbyt wielkie hotele, a przyjezdnym oferuje się miejsca w pokojach wieloosobowych. Nic prostszego niż ukraść dokumenty śpiącym osobom, z którymi dzieli się pokój.

I to właśnie ze względu na takie informacje udaje się bez poczucia większej straty czasu przeczytać tę powieść.

 

© 2001-2011 Klubowicze - Klub MOrd. Polskie kryminały milicyjne. Klub Kryminalny. Powieść milicyjna, kryminalna i szpiegowska. Kryminał PRL. Morderstwo w PRL.